باشگاه نانو: با تشکر از فرصتی که در اختیار باشگاه نانو قرار دادید، لطفاٌ خودتان را معرفی نمایید و مختصری از سوابق تحصیلی خود را بیان کنید.
اینجانب دیپلم خود را در رشته ریاضی سال 54 در شهر یزد به پایان رساندم و پس از آن لیسانس را در دانشگاه اصفهان سال 58، فوق لیسانس و دکترای خود را در سال 67 از دانشگاه بیرمنگام انگلستان در رشته مهندسی شیمی، گرایش بیوتکنولوژی صنعتی اخذ نموده و در همان سال به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس شروع به فعالیت نمودم.

باشگاه نانو: گروه بیوتکنولوژی دانشگاه تربیت مدرس در زمینه فناوری نانو چه حوزه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی را انتخاب نموده است.
یکی از زمینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی که همزمان با ظهور بحث نانوتکنولوژی مطرح شد، در رشته بیوتکنولوژی بوده است و بحث‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های نانوبیو و بیونانو مطرح شد. در یک تعریف ساده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان گفت این به معنای کاربرد نانوتکنولوژی در بیو و علوم زیستی است. اولین مطالعات و تحقیقاتی که در زمینه نانوبیوتکنولوژی انجام داده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایم در حدود 5 سال پیش بوده است که بعنوان پروژه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای برای گروهی از دانشجویان کارشناسی ارشد تعریف شد و قدم اول در این زمینه تولید نانوذرات پروتئینی بود، یعنی بتوانیم نانوذره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای از جنس پروتئین تولید کنیم که در این فرایند از پروتئینی که نسبتا معروف و ارزان است بنام پروتئین سرم (حیوانی یا انسانی) استفاده کردیم که سعی بر آن داشتیم که این پروتئین را به ابعاد نانو ذره تولید کنیم. یکی از کاربردهای مهم این نانوذرات پروتئینی نقش آنها بعنوان حامل دارو می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌باشد که می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانند دارو را حمل کنند و به داخل بدن آورند.

باشگاه نانو: دلیل انتخاب نانوذرات پروتئینی برای مصارف دارورسانی چیست.
یکی از عوامل مهم انتخاب نانوذرات پروتئینی برای مصارف دارورسانی، تطابق‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پذیری آنها با بدن و عدم واکنشهای جانبی است و پس از رهایش دارو به راحتی تجزیه و یا از بدن دفع می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند و حتی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانند در بدن جذب شوند؛ بعبارتی هیچ آسیبی به بیمار نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رسانند.

باشگاه نانو: لطفا اشاراتی به موارد کاربرد این محصولات نانوذرات در بخش پزشکی و دارورسانی داشته باشید.
یکی از اهدافی که در بحث دارو و تکنولوژی دارو در دنیای امروز مورد بررسی است این است که بتوانیم دارو را با مقدار مشخص به عضو بیمار برسانیم. روندی که هم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اکنون وجود دارد این است که در یک محل دارو به مقدار زیادی منتشر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود و حتی ممکن است مقداری از آن بدون اینکه اثری داشته باشند دفع گردد؛ اما تحقیقاتی که هم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اکنون در حال انجام است این هدف را دنبال می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند که دارو وقتی در بدن رها می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود بصورت آرام آرام و به مرور زمان در بدن آزاد شود و به ارگان مربوطه برسد. یکی از موارد کاربرد این تحقیقات، بیماران دیابتی است. این بیماران قند خون بالائی دارند و نیاز به تزریق مرتب انسولین دارند و این یک بحران است که وقتی انسولین را تزریق می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنند میزان قند خون یکدفعه افت زیادی پیدا کند و یا بالعکس. این شوک‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها عوارض جنبی زیادی خواهد داشت و حالا محققان به این فکر هستند که به طریقی انسولین را همیشه و به مقدار مشخص به بیمار برسانند بطوریکه قند خون همیشه در یک حد ثابت بماند. بنابراین هدف اصلی از قرار دادن دارو به صورت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مختلف در نانوذرات، رهایش تدریجی دارو و رسانیدن آن به موضع مورد نظر در بدن است که این روش در حفظ جان این بیماران بسیار موثر و حیاتی است.

باشگاه نانو: لطفا کمی در مورد طرح‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی که در دست اجرا دارید، صحبت کنید.
یکی از طرح‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های موجود، در مورد بیوسنسورها است یا همان حسگرهای نانویی. بیوسنسورها وسیله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای است متداول برای تشخیص و اندازه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیری، و با توجه به فناوری نانو می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانیم دقت و حساسیت آنها را تا حد زیادی افزایش دهیم بطوریکه بتواند تا یک مولکول را تشخیص دهد که اگر این اتفاق بیافتد بسیاری از عوارض را در همان ابتدا می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانیم تشخیص دهیم و پیشگیری کنیم. طرح دیگر، تولید نانوذرات فلزی است مثل نانوذرات نقره و یا ذرات نانومغناطیس که اینها می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانند در درمان و تشخیص بیماریها مفید باشند. از نکات مهم آنها این است که بتوانیم این نانوذرات را به روش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های ساده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تر و ارزان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تر تولید کنیم و یکی از روش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی که ما هم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اکنون در حدود 3 سال است شروع کرده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایم، تولید نانوذرات فلزی با استفاده از میکروارگانیسم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها است. در این روش از مواد شیمیایی استفاده نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود و ما در طی این مدت موفق شدیم با به کارگیری برخی از قارچ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های خاص نانوذرات نقره و همچنین نانوذرات مغناطیسی را تولید کنیم و تحقیقات در این زمینه ادامه دارد.

باشگاه نانو: ویژگی و برتری روش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های بیولوژیکی نسبت به روش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های شیمیایی چیست.
حسن این روش این است که در این روش آزمایشات اغلب در دمای متعارفی در حدود 30-37 درجه انجام می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند و همچنین مواد شیمیایی خطرناک در تولید آنها بکار نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رود و می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانند بسیار اقتصادی و مطمئن باشند.

باشگاه نانو: بعنوان محقق و پژوهشگر ، چه تعریفی از علم نانو دارید.

نانو فن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آوری است که به اجسام و مواد در سطح و ابعاد 100-1 نانومتر نگاه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند و به لحاظ اینکه مواد در این محدوده خواص منحصر به فرد و خاصی به خود می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرند، می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تواند کاربردهای متفاوتی داشته باشند و باید بتوانیم مواد را در این محدوده کنترل کنیم و اگر مواد از این حد تجاوز کنند دیگر خواص نانویی را ندارند و کنترل آنها در این محدود مهم است تا بتوانند به کاربرد برسند.

باشگاه نانو: به نظر شما چه بخش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی در زمینه فناوری نانو اولویت دارند.
اگر بطور کلی نگاهی بیاندازیم و در دنیای نانو اولویت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را بررسی کنیم، از آنجایی که دارورسانی و پزشکی حوزه وسیعی است که نیاز به تحقیقات بسیاری دارند، نانوتکنولوژی در آینده در بحث بیوتکنولوژی باید در اولویت اول قرار بگیرد و در دنیا نیز بیشترین سرمایه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گذاری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را در این حوزه دارد.