دنيای کوچک نانو، فضای دور از دسترسی است که وارد شدن به آن و کار کردن درون آن نيازمند ابزارهای خاصی است. ما بايد تجهيزاتی داشته باشيم که بتوانند مواد مختلف را آزمايش کنند و واحدهای سازنده نانومتری آنها را ببينند. آنها بايد بتوانند اين واحدهای سازنده را دستکاری کنند. اولين نياز ما برای کار کردن در فناوری‌نانو اين است که بتوانيم مشخصات مواد نانومقياسی را که توليد می‌کنيم، تعيين کنيم. برای اين کار، ما چشم‌هايي می‌خواهيم که مقياس نانو را ببينند. در مرحله بعد بايد بتوانيم ساختار مواد را آن‌طور که می‌خواهيم دستکاری کنيم. برای اين کار بايد انگشتانی داشته باشيم که در حد نانومتر ظريف باشند. تجهيزات مقياس نانو، دنيای نانو را برای ما قابل دسترس می‌کنند. ادامه...

حتما بارها و بارها سوار آسانسور شده‌ايد: طبقه اول، دوم، پنجم، دهم و ... . بلندترين آسانسور روی زمين در شهر دبی واقع شده است. اين آسانسور می‌تواند شما را تا طبقه 160ام و به 818 متری زمين منتقل کند. اما آيا با کمک آسانسورها بيشتر از اين هم می‌توان از زمين دور شد؟ چه می‌شد اگر آسانسورها می‌توانستند ما را تا جو زمين و يا حتی تا کره ماه بالا ببرند؟ آرزويي بسيار تخيلی و دور از دسترس است. آدم را ياد کتاب‌های ژول‌ورن می‌اندازد. ادامه...

 آلياژهای حافظه‌دار دسته‌ای از مواد هوشمند هستند که نسبت به تغيير ويژگی‌های محيط اطرافشان واکنش نشان می‌دهند. اين مواد را حافظه‌دار می‌نامند زيرا ... ادامه...

مدتی است که وزارت آموزش و پرورش تلاشهای خوبی را شروع کرده تا مفاهیم و مباحث فناوریهای نو مانند نانو و بيوتکنولوژی به مدارس کشور بياید و همه دانش آموزان و معلمان آنها دز این زمینه اطلاعات به روز و جدیدی داشته باشند. در ادامه طرح موسسه برنامه ریزی آموزشی برای آموزش علوم و قناوریهای نو را می خوانید ادامه...