فکر کنم این یک سوال خیلی کلیه و بهتر حوزه ای بهش نگاه بشه ! مثلا تو حوزه نساجی یا پزشکی یا الکترونیک یا مواد یا ..... اما تو نگاه اول TiO2 و نانولوله های کربنی به علت خواص عمومیشان خیلی پرکاربرد شدند.
بله چون ما در صنعت و کار های علمی میتونیم این موضوع رو به دلیل ویژگی های آنها ببینیم ولی باید به این نکته توجه کرد که این یک عمر نسبی و به قول دوستمون کلی هست و باید یه کمی به یه گرایش سوق بدیم
با توجه به اینکه حتی در کشورهای توسعه یافته ی دنیا نانوتکنولوژی تا صنعتی شدن راه درازی را در پیش دارد وقتی سخن از "کاربرد نانومواد" به میان می آید بدون شک کاربردهای کوچک و آزمایشگاهی نیز مشمول بحث ما هستند. نکته ی دیگری که باید به آن توجه داشت کاربردهای خودآگاه یا ناخودآگاه نانومواد است. به عنوان مثال نانوذرات اکسید نقره از قرن ها پیش مورد استفاده ی ناخودآگاه بشر بوده اند در حالی که نانوتیوپ های کربنی پس از طی پروسه ی سنتز و انجام مراحل مشخصه یابی وارد مباحث کاربردی می گردند.
آقای قشقایی، نانولوله های کربنی هم از سالها پیش مورد استفاده بودند. البته به همون شکل ناخودآگاه. شمشیرهای دمشقی در دوران قرون وسطی دارای نانولوله های کربنی حاوی نانوسیم های سمنتیت بودند.
چه بخت بلندی است فهمیدن اینکه زمینی که بر آن ایستاده ای، نمی تواند بزرگتر از مساحتی باشد که پاهایت روی آن قرار گرفته است.
*(فرانتس کافکا) *